Choroby oczu i ich objawy 8 Czas czytania

ZROZUMIEĆ KRÓTKOWZROCZNOŚĆ

Udostępnij

Krótkowzroczność jest powszechnym schorzeniem oczu, które występuje przy wadach kształtu gałki ocznej, rogówki lub soczewki, powodującym wrażenie widzianych obrazów z dali jako nieostrych i rozmazanych. Dowiedz się więcej o tym typowym schorzeniu i jak je leczyć

Schorzenie może zacząć się rozwijać w okresie dojrzewania i pogarszać się do momentu, aż gałka oczna przestanie rosnąć. Jednakże może również rozpocząć się w bardzo młodym wieku. Uważa się, że krótkowzroczność dotyka 1 na 3 osoby w Wielkiej Brytanii.

OBJAWY

Istnieje kilka objawów krótkowzroczności, na które należy zwrócić uwagę:

  • bóle głowy
  • zmęczenie oczu
  • mrużenie oczu
  • siedzenie zbyt blisko oglądanych przedmiotów (tv, tablica)
  • pocieranie oczu (częściej niż zwykle)
ZROZUMIEĆ KRÓTKOWZROCZNOŚĆ

POWIKŁANIA PRZY KRÓTKOWZROCZNOŚCI

Nieleczona krótkowzroczność u dzieci lub jej ciężkie przypadki u dorosłych mogą prowadzić do wielu powikłań, między innymi:

  • Zez (Strabismus) - nierównoległe ustawienie gałek ocznych
  • Leniwe oko (Amblyopia) - osłabienie zdolności widzenia w jednym oku
  • Jaskra - wzrasta ciśnienie w gałkach ocznych
  • Katarakta (zaćma) - mętnienie soczewki ocznej
  • Oderwanie siatkówki oka - siatkówka oddziela się od naczyń krwionośnych oka, dostarczających tlen i składniki odżywcze

W ciężkich przypadkach krótkowzroczności rozciąganie gałki ocznej może prowadzić do rozerwania lub odłączenia się siatkówki. Naczynia krwionośne mogą rozrastać się pod siatkówką, co może wpływać na jakość widzenia. Wczesne zdiagnozowanie i leczenie zapobiega utracie wzroku.

CO POWODUJE KRÓTKOWZROCZNOŚĆ?

Może być spowodowana zniekształceniem soczewki, rogówki lub gałki ocznej, które to powoduje zatrzymanie światła docierającego do siatkówki. Oznacza to, że światło nie załamuje się we właściwym miejscu w oku, co powoduje rozmazane widzenie. Stan ten może być wynikiem różnych czynników środowiskowych i genetycznych.

JAK DZIAŁA TWOJE OKO: PODSTAWY

ZROZUMIEĆ KRÓTKOWZROCZNOŚĆ

4 części oka, aby sprawnie funkcjonowało:

  • Rogówka i soczewka - umieszczona na przodzie oka, działa jak obiektyw kamery, doprowadzając światło do siatkówki
  • Siatkówka - grupa światłoczułych komórek umiejscowionych z tyłu oka wrażliwych na światło, kolor i przetwarzających na impulsy elektryczne.
  • Nerw wzrokowy - nerw umiejscowiony za okiem, który wysyła impulsy elektryczne do mózgu

ROGÓWKA, SOCZEWKA I KSZTAŁT OKA

Przy prawidłowym kształcie oka światło przechodzące przez rogówkę skupiane jest przez soczewkę bezpośrednio na siatkówce

Będąc krótkowidzem ma się oko nieco "za długie", co powoduje, że załamane światło skupia się tuż przed siatkówką, a nie na niej.

INNE PRZYCZYNY

Istnieje kilka innych przyczyn krótkowzroczności:

Genetyczne - dzieci z jednym lub obydwojgiem rodziców z krótkowzrocznością są bardziej na nią narażone. Naukowcy odkryli ponad 40 genów wpływających na widzenie na większe odległości - mogą one wpływać na strukturę oka, jak i komunikację pomiędzy oczami i mózgiem.

Zbyt krótkie przebywanie na zewnątrz - istnieją badania, mówiące, iż przebywanie w młodym wieku na świeżym powietrzu może zmniejszyć ryzyko powstania krótkowzroczności. Może również spowolnić postęp u osób z krótkowzrocznością. Może to być spowodowane większą ekspozycją na światło na zewnątrz w porównaniu do wewnątrz.

Praca z przedmiotami w bliskiej odległości - długotrwałe spędzanie czasu z przedmiotami blisko twarzy, jak książki, telefony komórkowe, etc, może zwiększać ryzyko krótkowzroczności,

JAK DIAGNOZOWAĆ KRÓTKOWZROCZNOŚĆ?

Krótkowzroczność można zwykle zdiagnozować podczas standardowego badania wzroku. Ponieważ dzieci mogą nie rozpoznawać objawów, ważne jest, aby chodzić na regularne badania wzroku, ponieważ wczesne wykrycie choroby może zapobiec jej poważnemu nasileniu.

BADANIE U DZIECI

Niemowlęta zwykle mają badany wzrok w przeciągu 72 godzin od urodzenia, natomiast drugie badanie powinno zostać przeprowadzone między 6 a 8 tygodniem życia, aby sprawdzić problemy niewykyte po narodzeniu.

Gdy dziecko ma rok, lub 2-2,5 roku jego ocena stanu zdrowia i rozwoju może obejmować pytania dotyczące wzroku. Jeśli masz jakieś obawy, poproś o dodatkowe badania.

Dzieci powinny mieć bezpłatnie badany wzrok raz do roku do 16 roku życia (do 19, jeśli się uczą).

Istnieją 3 typy specjalistów, do których dziecko może zostać wysłane na badania:

ZROZUMIEĆ KRÓTKOWZROCZNOŚĆ
  • Optometrysta specjalizuje się w badaniu, diagnozie i leczeniu różnych stanów związanych ze złym widzeniem. Może pracować w szpitalu, klinice, gabinecie optycznym i zwykle przepisuje recepty na okulary i soczewki kontaktowe.
  • Okuliści specjalizują się w diagnozowaniu i leczeniu chorób oczu. Zwykle pracują w szpitalach.
  • Optometryści są specjalistami w kwestiach dotyczących mięśni oka i ruchu oraz rozwoju wzroku. Zazwyczaj można ich znaleźć w lokalnych klinikach i szpitalach.

BADANIA OCZU

O ile lekarz lub specjalista nie zaleci inaczej, dorośli powinni poddawać się rutynowym badaniom okulistycznym co dwa lata. Rutynowe badanie wzroku obejmuje kontrolę wzroku i zdrowia oczu i zwykle trwa od 20 do 30 minut.

Optometrysta zapyta Cię o historię choroby, wszelkie objawy i czas ich trwania, a także bardziej ogólnie na temat stylu życia, zdrowia i przyjmowanych leków.

Po zapoznaniu się z historią optometrysta przeprowadzi badanie zdrowia oczu - polegające na prześwietleniu źrenicy oftalmoskopem, aby zbadać odruchy oczu (jak reaguje pod wpływem światła) i wnętrze oka. Spojrzy również na koordynację i ruch oka, aby potwierdzić, że działają razem.

Twoja historia medyczna i wiek mogą determinować, czy jesteś badany pod kątem innych schorzeń. Typowymi przykładami takich stanów są jaskra, w której ciśnienie w oku może uszkodzić nerw wzrokowy oraz retinopatia cukrzycowa, w której widzenie jest utrudniane przez nowe naczynia krwionośne, tworzące się w oku w wyniku wysokiego poziomu cukru we krwi i wysokiego ciśnienia krwi.

Po badaniu zdrowia oczu następuje badanie wzroku - ocenia się widzenie na odległość bliską, daleką i pośrednie. Twoja ostrość wzroku zostanie również przetestowana, co może obejmować czytanie tabeli Snellena, na której litery stopniowo się zmniejszają. Jeśli nosisz soczewki korekcyjne, możesz zostać zbadany w nich i bez nich. Optometrysta może przeprowadzić dalsze testy, jeśli występuje problem z twoim wzrokiem, aby ustalić dokładnie, na czym polega problem i jak go leczyć.

ZROZUMIEĆ KRÓTKOWZROCZNOŚĆ

JAK LECZYĆ KRÓTKOWZROCZNOŚĆ?

Krótkowzroczność zwykle leczy się soczewkami korekcyjnymi, takimi jak okulary lub soczewki kontaktowe. Jednakże laserowa chirurgia oka zyskuje na popularności (choć nie jest bezpłatna), a w przypadkach, gdy nie działa lub jest niemożliwa, istnieją implanty sztucznych soczewek. Jest to stosunkowo nowa metoda.

ZAPOBIEGANIE

Krótkowzroczności nie można zapobiec, a wraz z rozwojem dzieci często może się pogłębiać. Im wcześniej dziecko zaczyna tracić wzrok, jego stan może pogorszać się szybciej i stać się bardziej dotkliwy z wiekiem. Jednak zwykle kończy się to w wieku około 20 lat.
Chociaż nie ma leczenia, które mogłoby zatrzymać ten stan, istnieje kilka metod spowalniających postęp:

  • Krople do oczu z atropiną - badania wykazały, że krople te mogą spowalniać postęp. Jednak krople o wysokiej zawartości atropiny mogą powodować działania niepożądane (np. światłowstręt lub trudności z czytaniem), podczas gdy krople do oczu o niskiej zawartości atropiny nie są dostępne w Wielkiej Brytanii.
  • Soczewki dwuogniskowe - mogą również pomóc spowolnić rozwój krótkowzroczności.
  • Ortokeratologia - metoda polega na noszeniu twardej soczewki kontaktowej podczas snu - tymczasowo zmniejsza krzywiznę rogówki, aby poprawić widzenie w ciągu dnia bez konieczności noszenia soczewek korekcyjnych. Nie jest to jednak lekarstwo, ponieważ rogówka po pewnym czasie wraca do normalnego kształtu.

SZKŁA KOREKCYJNE

Soczewki korekcyjne wydawane są na receptę i pomagają skupić światło bezpośrednio na siatkówce, korygując błąd refrakcji, który powoduje ten stan, oraz zapewniają ostrość obiektów znajdujących się daleko.

Gdy Twój wzrok zmienia się z wiekiem, Twoja recepta może się również zmieniać. W rezultacie możesz potrzebować dwóch par okularów - jednech na duże odległości i jednech na krótkie - lub łatwiej będzie Ci używać soczewek dwuogniskowych lub zmiennoogniskowych, aby widzieć obie odległości przez jedną parę okularów.

Ponieważ soczewki kontaktowe są lekkie i na ogół niezauważalne, często są wybierane zamiast okularów - jednak mogą również wymagać większej konserwacji i higieny. Soczewki jednorazowe są zwykle noszone raz dziennie i wyrzucane, a soczewki wielokrotnego użytku muszą zostać zdezynfekowane przed ponownym użyciem. Nie należy ich nosić przez noc, ponieważ mogą spowodować infekcję, jeśli utkną w oku. Higiena soczewek jest również niezbędna, aby uniknąć zwiększonego ryzyka infekcji.

LASEROWA CHIRURGIA WZROKU

ZROZUMIEĆ KRÓTKOWZROCZNOŚĆ

Laserowa chirurgia wzroku służy do korygowania błędów refrakcji. Podczas leczenia krótkowzroczności laser służy do usuwania części rogówki i jej delikatnego spłaszczenia, umożliwiając skupienie światła na siatkówce, a nie przed nią.
Istnieją trzy główne rodzaje chirurgii laserowej oka:

  • Fotorefrakcyjna keratektomia (PRK) - laser excimerowy służy do usuwania części powierzchni rogówki (nabłonka), odsłaniając tkankę rogówki. Laser służy następnie do zmiany kształtu tkanki (zrębowej) w celu skorygowania błędu refrakcji.
  • Zabieg LASEK (laser subepithelial keratomileusis) - Na pierwszym etapie zabiegu do odsunięcia nabłonka rogówki wykorzystuje się roztwór alkoholu, a po zabiegu istnieje możliwość odłożenia płatka rogówki na miejsce. Drugi etap to właściwa korekcja wady laserem excimerowym.
  • Metoda LASIK - Chirurg wycina niewielką płatek powierzchni rogówki za pomocą instrumentu mechanicznego, a następnie używa lasera do zmiany kształtu tkanki rogówki i wymiany płatu. Ta metoda jest zwykle najmniej bolesna, skutkuje szybkim czasem powrotu do zdrowia i jest najczęstszą procedurą laserowej korekcji. Jednak jest to tylko opcja, jeśli rogówka jest wystarczająco gruba, a ponieważ operacja jest najbardziej złożona, wszelkie powikłania mogą być poważniejsze.

RYZYKO:

Wszystkie zabiegi chirurgiczne wiążą się z pewnym ryzykiem, a chirurg powinien je przedyskutować przed podjęciem jakichkolwiek decyzji. Z operacją oka wiążą się następujące zagrożenia:

  • Jeśli korekty dokonane w tkance rogówki zostaną źle ocenione, może to doprowadzić do pogorszenia wzroku.
  • Płat może zacząć rosnąć w tkankę rogówki, co może prowadzić do problemów ze wzrokiem, które wymagają dalszej operacji.
  • Rogówka może stać się zbyt cienka i może doprowadzić do zmniejszenia lub utraty wzroku. Ten stan nazywa się ekstazą.
  • Przez kilka miesięcy możesz odczuwać dyskomfort suchego oka, który można leczyć specjalnymi kroplami.
  • Twoje widzenie w nocy może się pogorszyć na kilka tygodni.
  • W pobliżu jasnych świateł możesz poczuć efekt zamglenia.

Laserowe operacje wzroku nie są dostępne dla wszystkich i mogą być nieodpowiednie dla:

  • Osób z cukrzycą - mogą cierpieć z powodu powikłań związanych z okiem, które mogą się nasilić podczas operacji.
  • Osób ze schorzeniami układu odpornościowego - osłabiony układ odpornościowy może utrudnić powrót do zdrowia po operacji.
  • Kobiet w ciąży lub karmiących piersią - hormony w twoim ciele mogą powodować niewielkie wahania stanu wzroku, co utrudnia precyzję podczas operacji.
  • Osób z innymi problemami związanymi z oczami - takimi jak zaćma lub jaskra.

CHIRURGIA IMPLANTACJI SOCZEWEK

Operacja implantacji soczewek to alternatywne leczenie, które może być pomocne dla osób, którym trudno jest nosić okulary lub soczewki kontaktowe lub dla tych, których krótkowzroczność jest bardzo duża.

Sztuczna soczewka jest wszczepiana przez nacięcie rogówki, aby pomóc prawidłowo skupić światło na siatkówce. Istnieją dwie odmiany operacji implantacji soczewki:

Phakic Implant - Sztuczna soczewka jest wszczepiana bez usuwania naturalnej soczewki. Jest to zwykle preferowana metoda dla młodszych osób, które nie mają trudności z czytaniem. Implanty te mogą powodować lepsze widzenie niż alternatywne wymiany soczewek - większość osób poddawanych temu zabiegowi widzi znaczny postęp w widzeniu, a około jedna czwarta pacjentów może uzyskać niemal naturalne widzenie. Jednakże Phakic implanty wiążą się jednak z większym ryzykiem powikłań (np. zaćmy).

Sztuczna wymiana - sztuczna soczewka zastępuje naturalną soczewkę w podobny sposób jak przy usuwaniu zaćmy. Sztuczne zamienniki mogą być bardziej odpowiednie dla osób dorosłych (zwykle starszych), których oczy zostały już uszkodzone lub cierpią na inne choroby (np. jaskrę lub zaćmę).

Wszystkie zabiegi medyczne i chirurgiczne mogą nieść powikłania - problemem często kojarzonym ze sztucznymi implantami soczewek jest zmętnienie tylnej torebki (PCO). Część wszczepionej soczewki staje się pogrubiona i zamglona - zwykle dzieje się to kilka miesięcy lub lat po operacji. Operacja laserowa może usunąć dotkniętą część soczewki.

Inne problemy mogące wystąpić w wyniku sztucznych implantów soczewek:

  • Zaćma
  • Jaskra
  • Oderwana siatkówka
  • Pogorszenie widzenia w nocy
  • Efekt halo na przedmiotach w nocy

Implanty sztucznych soczewek zwykle nie są objęte NHS, a leczenie obu oczu może kosztować około 4 000-5 000 GBP.